Omdat mijn vader ging werken op het gemeentehuis in 1940 trouwden mijn ouders. Beiden uit Haaften, en gingen wonen aan de Achterstraat D177, later omgedoopt in Benedeneindseweg 14. Geboren op 25-2-43 in het ziekenhuis te Utrecht ben ik opgegroeid in huize "Onder de Linde". De van Wiggens kochten het pand in 1951 en voor ons werd toen de Deilsedijk 81 gebouwd. In 1967 ben ik Deil uit gegaan, heb gewoond in Culemborg, Vianen, Meteren, Tiel en woon nu in Geldermalsen. Ik ben regelmatige bezoeker van het DOP en kwam ook via hen op deze website. Ik ga met hen een keer kijken of er in mijn archief nog interessante zaken zitten om te delen met het DOP, wordt aldaar vervolgd.

Schoolrapport

Juf Ineke

Ineke in Deil

Ineke in Deil

Lokhorst

Knutselhoek

Gerrit de Lang

L.S.

Onlangs iets geschreven over mijn begin te Deil, nu wat meer.

Met ongeveer 4 jaar naar de “Bewaarschool” met o.a. Juf. Teunie Ridderhof en Lies Broekhoven en dan na twee jaar naar de “Grote School”, de eerste klas nog aan de dijk en in de tweede klas gingen we naar het huidige gebouw.

In het rapportboekje (foto 1) staat de naam I J vd Berg, een juf die door velen nog niet vergeten is, zij is nu in de tachtig, maar nog fit genoeg om b.v. in februari 2013 het DOP te bezoeken. Op foto 2 zit ze rechts op het talud tegenover haar kosthuis aan het Oosteneind en op foto 3 staat ze in het midden met de rode shawl bij haar bezoek aan het DOP.

Een aantal leraren meegemaakt zoals Kuipers, Couvee, Koshiek, maar een onuitwisbare indruk heeft toch wel Ros Lokhorst achtergelaten (foto 4); een legendarische figuur die zo leek het wel altijd alert was. Stel dat je op weg van en naar de school iets uithaalde, dan kreeg je op je donder van hem en de betreffende ouders? die bedankten hem! Voor degenen die naar de middelbare school gingen gaf hij extra naschoolse lessen in b.v. Frans e.d. Ik werd door mijn ouders aangemeld bij de H.B.S. te Culemborg (nu K.W.C.) en vond het eigenlijk maar niks, mijn vrienden Theo van Ewijk en Henk van Asch gingen naar de Ambachtschool, met gereedschappen dingen in-en uit elkaar knutselen dat leek me veel leuker, maar ja ik had niet de keus. Was tenslotte ook al vele jaren bezig geweest met Meccano en zeker toen onze dorpskapper Kobus Vroon Temsi dozen (meccano materiaal) ging verkopen.

In 1953 verhuisden we van “Onder de Linde” aan de Benedeneindseweg 14 naar ons nieuwe huis Deilsedijk 81 en werd ik al spoedig gegrepen door de Radiotechniek. Al snel kreeg ik een bouwdoos om een radio’tje te maken en toen was het hek van de dam. Naast het onvermijdelijke HBS huiswerk verdiepte ik me in de electronica, ik wilde gewoon weten hoe het werkte en had na enige jaren al aardig wat materiaal verzameld. Dus op den duur werd het thuiskomend uit school, de tas in de hoek, kistje met onderdelen op de brommer en hier en daar een radio en later ook een TV repareren. Ook heb ik jarenlang aan geluidsverzorging met zelfgebouwde apparatuur gedaan bij diverse evenementen o.a. ook op ijsbaan “De Haar”. Vele anecdotes uit die tijd zijn me nog bijgebleven.

Uiteindelijk dan toch het diploma H.B.S. gehaald en ja het werd dus uiteraard verder Electronica, welnu er was maar een school in Nederland waar dit op H.T.S. niveau gegeven werd en dat was Rens & Rens te Hilversum, dus daar naar toe in 1961. Thuis was ik er door de vele spullen uitgegroeid en de oplossing werd een kamer op de zolder van het Gemeentehuis. Die ruimte was vrijgekomen omdat de fam. van Arkel die daar eerst woonde vertrokken was. (foto 5) Op de H.T.S. waren veel jongens die zendamateur waren, dus mijn vader een keer meegetroond naar zo’n figuur en hij vond het wel leuk. Op de school was een levendige handel in onderdelen en na het behalen van het “Zendexamen” bij de “Centrale Directie van de PTT” e.e.a. in elkaar geknutseld, werd vervolgens door de PTT Radiocontroledienst goedgekeurd en werd ik in 1963 officieel zendamateur. Erg lang heeft dit niet geduurd, want ik trouwde in 1967 en ging in Culemborg wonen en aldaar was helaas geen ruimte meer voor deze hobby.

Na ook nog veel reparatiewerk gedaan te hebben bij de Fa. Brenkman aldaar en het behalen van het HTS diploma in dienst gekomen bij (alweer) de PTT en een interne opleiding gevolgd. Het beviel me echter niet zo want je was dan Technisch Ambtenaar, maar veel ambtenarij en weinig techniek, dus de PTT verlaten en technisch commercieel medewerker geworden bij een bedrijf te Bilthoven. Na enige tijd had ik het wel gezien en heb me zelfstandig gemaakt als agent van General Instrument, een Amerikaans bedrijf dat electronische onderdelen vervaardigde. Dat was een mooie tijd, veel reizen, vooral de jaarlijkse worldwide meetings in diverse exotische plaatsen waren ook hoogtepunten. Helaas werd General Instrument begin 90-er jaren verkocht en verdween dus mijn handel ook. Intussen woonde ik in Geldermalsen en aldaar werd in 1986 een Lokale Omroep de LOGO opgericht en men zocht naar vrijwilligers ook voor de techniek. Ja dat was kat in het bakkie en zeker toen mijn agentschap ophield te bestaan ben ik full-time met die omroep aan de gang gegaan, niet alleen de techniek maar ook de contacten met allerlei instanties zoals b.v. de BUMA, Commissariaat voor de Media, Kabelbeheerder enz. enz. In 1996 startte ik een Kabelkrant die zich spoedig in een groot publiek mocht verheugen. Na bijna 22 jaar vond ik het toch wel voldoende en ben gewoon in februari 2008 dan ook echt met pensioen gegaan. Enige binding met het omroepwezen is er nog wel want ik ben een van de regiocorrespondenten van het NCRV radioprogramma Plein5 op radio-5.

Dinsdag 19 augustus was ik bij het DOP, had ik wegens vakantie het eerste deel van Gerrit de Lang gemist, ditmaal geboeid het verhaal en de beelden gevolgd zeker toen het volgende gebeurde: Gerrit, die ik eigenlijk alleen van naam kende, toonde een foto van huize “Onder de Linde”; waarop ik tegen hem de opmerking maakte “daar ben ik opgegroeid” en hij meeteen daarop antwoordde met “en daar heb jij ook een been gebroken”. (foto 6) Ongelooflijk, want het klopt dat was in november 1949, destijds werd het koren van het veld eerst binnengehaald en kwam daarna de Goei een paar dagen met zijn dorsmachine naar de boerderij. Als kleine jongens, ik dacht met Piet van Riemsdijk en Arie Kerkhof speelden we daaromheen, ik viel van een stapel stropakken af en kwam zo ongelukkig terecht dat mijn linkerbeen net boven de enkel brak. Ik stond toch wel even perplex van Gerrits antwoord moet ik bekennen.

Groet Curijn